Bukowe Berdo
Długi grzbiet w południowo-wschodniej części BdPN z trzema kulminacjami (Szołtynia 1201, Połonina Dźwiniacka 1238, główny wierzchołek 1311 m n.p.m.). Wyjątkowe panoramy na Tarnicę, Halicz, Krzemień, Połoninę Caryńską i Wetlińską. Najkrótsze wejście z Mucznego (żółty, ~2:30 h).
Część większego miejsca: Bieszczadzki Park Narodowy
Dla kogo może być interesujące
Turyści z dobrą kondycją (przewyższenie 630–770 m); trasa mniej zatłoczona niż na Tarnicę; ścieżka edukacyjna „Bukowe Berdo” z licznymi przystankami.
Co je wyróżnia
Charakterystyczne piaskowcowe ostańce skalne — od bojkowskiego słowa 'berdo' = skalisty grzbiet; tablica pamięci Mariana Hadło (zm. 12.08.2007), wieloletniego prezesa Bieszczadzkiej Grupy GOPR.
Czy wiesz że…
Słowo „berdo” w gwarze bojkowskiej oznaczało stromą górę o skalistych zboczach — relikt językowy Bojków, dawnych mieszkańców tej części Bieszczadów.
Uwaga praktyczna
Wybitnie eksponowany grzbiet bez schronienia; strefa niedźwiedzia; psy zabronione; bilet BdPN obowiązuje.
Popularne nieporozumienie
Mit: 'Bukowe Berdo to monolityczny szczyt' — to długi grzbiet z trzema wierzchołkami: Szołtynia, Połonina Dźwiniacka i właściwa kulminacja 1311 m.
Mapa zdrowotna Polski
Znajdź to miejsce na mapie
Interaktywna mapa — przeglądaj, filtruj i odkrywaj.
Otwórz mapę →